draculadaily

Vieze chippies

Hier in Roemenie zijn ze mateloos populair deze chips. Gusturi romanesti. Ze zijn low fat, low calorie and low in taste. Ze worden hier met zakken de Mega Image winkel uitgedragen. Ik begrijp niet wat ze er mee moeten. Maar ik moet zeggen toen de zak eenmaal open was, was-ie toch zo leeg. En dat terwijl iedereen liep te klagen dat ze erg vies waren. Hmmm kabouters zeker.

Boekarest in foto's

Er wordt enorm hard gewerkt in Boekarest. Als het ik even mag vergelijken met Beijing lijkt er niet zoveel te veranderen, maar voor een Europese stad wordt er hard aan de weg getimmerd en aan de gebouwen. Als je een beetje goed zoekt vind je de mooiste gebouwen. Deze foto's komen voornamelijk uit de wijk Lipscani (uitgesproken als Lipscaan, want als er maar 1 'i' staat spreek je deze niet uit). Oud, nieuw, vervallen net opgeknapt, prachtig en oerlelijk wisselen elkaar af. Soms kun je begrijpen waarom Boekarest ook wel het Parijs van het Oosten wordt genoemd, soms is dat onbegrijpelijk.

Een prachtige kloostertuin

Een van die gebouwen die nog even moet worden opgelapt

Druk bezig om van dit pand ook weer iets moois te maken

Prachtig!

Lekker chaotisch
Boekarest heeft een groot parkeerprobleem. Hier staan de auto's nog redelijk netjes, maar soms staan ze dwars op straat. Ook zie je veel oude verroestte bakken met lekke banden, maar niemand haalt ze weg.

Het is een mooi pand, maar je moet er ff doorheen kijken

Je kunt er lekker een terrasje pakken

Bijschrift toevoegen

De Saint Demetrius, Oath taking Church 1819-1843
Deze kerk is gesticht door Constantin Filitti, Bisschop van Buzau. De architect is Losif Weiz. De kerk is niet zo heel oud, maar op deze plek zijn al 4 kerken gebouwd. Wat er met de andere drie gebeurd is weet ik niet. De eerste kerk stond hier rond 1500.

De straathonden in Boekarest vormen een groot probleem. Naar schatting lopen er 300.000 honden zonder baasje rond in Boekarest en 3 miljoen in het hele land. (maar de aantallen verschillen enorm per website). In ieder geval zie je hier zo'n schattig beestje in een goede wijk in Boekarest (echt, alleen is nog niet gerenoveerd).

Kijk, heerlijk eten kun je er ook

Kijk, zelfs Armin kwamen we tegen. We zijn er niet naar toegegaan.

Bezoek (tweede)

Oma Nan was al eventjes een paar daagjes in Boekarest geweest toen we net het huis in konden. Zij heeft ontelbare dozen uitgepakt en de keuken weer practisch ingericht (die genen heb ik niet van haar helaas). Maar door nare omstandigheden moest ze al vrij snel weer naar Nederland.

En dus een paar weken later in de herkansing met de al even zo handige opa Kees, gewapend met electiciteitsschroevendraaiers en de hele rattaplan. En via Wizz air. Lekker opstappen in Eindhoven, dus om de hoek en nog veel goedkoper dan met de KLM.

Als bewijs dat ze er echt geweest zijn:

Hier naast een andere opa en oma uit Nederland op het straatfeest georganiseerd door de Nederlandse vereniging en de Nederlandse school (ntc de trekvogel)

Naast dat ik ze tot het uiterste heb gedreven om het huis in orde te maken zijn we ook nog wat uitstapjes gaan maken. We hebben Boekarest centrum bezocht en wij zijn naar een openlucht museum geweest. Later meer daarover.

Male bonding

Met name voor Joost zijn er legio vriendjes op de compound en ze houden allemaal ook van plants vs. zombies, de wii en de Nintendo DS. Sommigen zijn echt experts. Daar heeft Joost groot respect voor, maar hij is hard bezig om zelf ook een expert te worden.

Joost op de bank met Michael, Max en eeuuuh chi?

De speeltuin

De speeltuin in Zodiac compound, zo heet het hier, is veel kleiner dan in China. Maar op de een of andere manier hebben de kinderen hier veel meer aansluiting en spelen ze veel meer met andere kinderen. De speeltuin is het helemaal. Het is erg klein vergeleken bij Rivergarden in China, een glijbaan, drie schommels en een huisje, maar ze kunnen helemaal los. Ook bij de andere kinderen in de tuin is altijd genoeg te beleven. Huisjes, trampolines of zwembaden.

Nu nog ff leren hoe de foto's rechtop komen. Is niet gelukt hoe ik ze ook opsla. Dus draai je beeldscherm maar ff om.

Vrijdagmiddagborrel (vrijmibo)

Toen het weer nog erg goed was hebben we vaak op vrijdagmiddag buiten gezeten in de speeltuin om te borrelen. Iedereen neemt wat te snacken mee en de kinderen spelen terwijl wij ons te goed doen aan een paar lekkere hapjes en drankjes.

Vaak is het al donker voor de kinderen gaan slapen. Zo rond een uurtje of 9. Heerlijk, dan slapen ze de volgende dag ook uit. Op onze compound met 18 huizen zijn veel Nederlanders. Drie "volbloed" Nederlandse gezinnen waarvan alle volwassenen Nederlands zijn en nog twee echtparen waarbij een van de twee een Nederlander is. Het stikt hier ook van de kinderen. En voor zowel Bente, Joost als Fenna zijn er vriendjes genoeg. Na school is het hier iedere dag een groot feest. Fietsen, skaten, op de glijbaan, bladeren harken enzovoort. Hier nog een paar fotootjes van toen het nog lekker warm en zonnig was.